Herken jij dat ‘als-dan’-gevoel? Zo van: Als ik.. dan ga ik eens lekker niks doen. Of: Als zij nou… dan vertel ik eens echt hoe ik erover denk. Als... dan...

Om maar met de deur in huis te vallen: ik herken dat ‘als-dan’-gedoe totaal niet bij mezelf. Ik heb niks met die woordcombinatie ‘als-dan’. Het roept bij mij altijd negatieve gedachten op. Als ik het iemand hoor zeggen, denk ik direct: hij wil iets niet, of zij vindt het niet belangrijk genoeg. Voor mij is dat het signaal: ze durven niet, of ze willen niet. Uitstelgedrag.

Gewoonlijk reageer ik zelf passioneel, intuïtief en (soms ook te) snel. Zo ben ik. Mijn waardering gaat om die reden dan ook uit naar mensen die meteen overgaan tot handelen. Ik ben het type dat houdt van snelle, pure acties die recht uit het hart komen. Ze zeggen weleens: achteraf weten we alles. Ja, maar hoe lang moet je daarop wachten? Als hij nou eerst… dan… Ja, maar wat als je de tijd niet meer krijgt? Als het dan al niet meer hoeft? Wil je dat risico lopen? Zonde om na te denken over ‘als-dan’-zaken. Ik zou zeggen: doe de dingen vaker direct, leef in het nu! Denken in ‘als-dan’-termen is leven in de toekomstige tijd en niet in het heden.

Mijn stelling is: ‘Als-dan’ is toekomstige tijd. En dus verloren tijd!

Heb vertrouwen in je vaardigheden en gebruik je opgedane kennis om sneller tot actie over te gaan. Maak van je hart geen moordkuil. Je wordt er echt blijer van als je de dingen meteen doet en ervoor gaat. Stel zaken minder vaak uit. Stop met ‘als-dan’-excuses. Durf te handelen, te ondernemen, aan te pakken. Als: je vindt dat je collega altijd te laat is, je baas je niet goed behandelt, je die jongen zo graag wilt zoenen, je ideeën niet gehoord worden of behoefte hebt aan een vrije dag... Dan moet je niet wachten! Onderneem actie! Durf je dat? Of ga je toch liever verder met ‘als-dan’-dromen? Mij best. Maar je bent gewaarschuwd: als je wakker wordt… dan is het vast te laat.

Twitter: Harry_Bijl