Lindsay Lohan is een geschenk voor de roddelpers. Het voormalige kindsterretje van Disney is de afgelopen jaren uitgegroeid tot een pronte jongedame wier avonturen dagelijks in de bladen breed uitgemeten worden. Binnenkort moet ze negentig dagen in de gevangenis doorbrengen omdat ze haar afkick-regiem niet nauwgezet gevolgd heeft. Dat hebben we allemaal kunnen lezen, want de actrice wordt dagelijks opgejaagd door een horde paparazzi die elke faux pas vastleggen.

Lindsay Lohan is één van de bad girls uit tinzeltown die als rolmodel fungeren voor talloze teeners en iets oudere fashionkopers. Niet omdat ze een style icon is. La Lohan draagt vrijwel altijd leggings of skinny jeans, shabby shirts en aviator sunglasses. Toch heeft ze steeds een eigentijdse look, en haar wisselende haarstijlen weerspiegelen een puberale mentaliteit. Haar talent is shoppen en feesten. Lindsay Lohan is een kind van de straat, terwijl Paris Hilton de moderne prinses uithangt.

Paris Hilton is een van de andere bad girls uit de Amerikaanse fashion scene. Alleen is Paris van een totaal ander allooi dan Lindsay. Geboren met een gouden lepel in haar mond, heeft Paris Hilton op eigen kracht opnieuw naam en fortuin gemaakt. Ze kan niet zingen, ze kan niet acteren, ze kan eigenlijk helemaal niks. Behalve zichzelf laten fotograferen. In steeds weer nieuwe outfits, met altijd uitbundige accessoires. Ze verschillen als dag en nacht, maar wat beide bad girls gemeen hebben is dat shoppen een lifestyle lijkt geworden. En de media zijn hun spiegel.

Amerika heeft meer bad girls. Lady GaGa. Rihanna. Madonna misschien nog een beetje. En Engeland kent zijn eigen equivalent in Kate Moss, Amy Winehouse, Lily Allen en zelfs Katie Price. Elke week staan ze in de roddelpers, en elke week is hun look een inspiratie voor duizenden shoppers die zich naar hun voorbeeld willen kleden. De bad girl is echt een fenomeen in Amerika en Engeland. Allebei culturen met een Victoriaans fundament; een strikte scheiding tussen goed en kwaad, tussen netjes en ondeugend.

Elders is dat onderscheid veel minder scherp. In Italië, Frankrijk, Duitsland, Scandinavië en dus ook Nederland wordt de tegenstelling niet zo uitgespeeld, omdat deze culturen meer lagen toestaan. In latijnse culturen gaan braaf en ondeugend gewoon hand in hand. Typisch katholiek: met een schietgebedje ben je er vanaf. Er is veel minder sociale dwang om een good girl te zijn, dus val je als bad girl minder op. Er zijn amper echte bad girls in de Italiaanse, Franse, Duitse en dus ook Nederlandse media.

Katja Schuurmans? Die heeft best een ondeugende kant, maar is tegelijk een slimme meid die altijd goed op haar toekomst was voorbereid. K3? Braaf, braaf, braaf! Yolanthe Cabau van Kasbergen: die drinkt 's avonds warme cacao voor ze naar bed gaat. Hoewel Kim Feenstra redelijk voldoet aan de kenmerken van een bad girl. Kim heeft meer dan één faux pas gemaakt in haar verleden, en die zijn inmiddels welbekend. Het is een flapuit. Ze heeft een eigen stijl. Maar ze is helemaal niet berekenend genoeg om de vergelijking met Kate Moss of Lindsay Lohan te kunnen doorstaan.

Toch wordt die Amerikaanse bad girl belangrijker in de Nederlande mode-scene. Simpelweg omdat de Amerikaanse media-cultuur naar Nederland overwaait. De fascinatie met celebrities hebben we al overgenomen. Die is van de typische roddelbladen overgeheveld naar de dagbladen en televisie. We zien hoe de Amerikaanse en Engelse sterren zich misdragen, dus vroeger of later gaan ook Italiaanse, Franse, Duitse en zelfs Nederlandse starlets dat gedrag vertonen. Een nipple-slip van Halina Reijn haalde vorig jaar de pers. Manon Thomas zag wel erg privé foto's op het internet terug. En Patricia Paay promoot haar nieuwe minnaars tegenwoordig in de Telegraaf.

Maar zijn dat nou Nederlandse varianten op de Angelsaksische bad girls? Het blijven buurmeisjes die een beetje buiten het boekje gaan. Eén scheve schaats; iedereen haalt z'n schouders op. Deze Nederlandse naughties worden helemaal niet van dag tot dag gevolgd door paparazzi. Ze doen niet aan reality tv en hoeven geen gevangenisstraffen uit te zitten. Maar ook aan deze zijde van de Atlantische Oceaan worden starlets inmiddels ingehuurd door modemerken. Ook hier lenen ze hun naam aan kledinglijnen, schoeisel en accessoires. Dat zijn op zich geen duurzame successen, maar ze trekken wel de aandacht. En da's een doel op zich. Ik voorspel daarom dat we de komende jaren meer bad girls zien opduiken. Wat denken jullie?