Kerstballen, knuffeldiertjes en fopcadeautjes. Als ik een top 5 moet maken van items die de afgelopen maanden zijn buitgemaakt, dan bungelen deze ergens bovenin. Niet wat je als eerste verwacht zo in een kledingzaak. Toch blijken dit de favorieten van grijpgrage handjes. Hele kleine grijpgrage handjes wel te verstaan. Want mini me’s van heftig shoppende moeders nemen de eerdergenoemde pronkstukken maar wat graag mee naar huis.

De grap is dat je het natuurlijk niet door hebt als er weer eens een zelf gefabriceerd kerststukje verdwijnt. Ik bedoel, doorgaans tel ik niet hoeveel ballen er nou eigenlijk in de boom hangen. Pas als de moeder van het kleine kleptomaantje met het schaamrood op de kaken de winkel binnenstormt om de gestolen goederen terug te brengen, wordt pas duidelijk HOE blij ze worden van de tierelantijntjes. En terecht. Een shop vol aaibare kerstcreaties is als een snoepwinkel voor het kleine grut. Zichtbaar genieten ze van al het moois dat er te ontdekken is.

Afgelopen week was vooral het pluche populair. In het kader van de koude yet gezellige kerstdagen hebben we de winkel voorzien van een goede portie kerst. De voorgaande jaren hadden we het nogal minimalistisch aangepakt, daarom gingen dit jaar alle remmen los bij onze VM’er. Ze transformeerde de hele handel tot een very American skichalet. En dat is inclusief een enorme boom vol moois, een life-size rendier en een bonte verzameling kerstige knuffels. Denk konijnen met gezellige strikken en beertjes met stoere stropdasjes.

Zaterdag was het weer eens raak. Een ogenschijnlijk snoezige kleuter zwermde al enige tijd rond het rendier in kwestie. Nou is dat apparaat ongeveer net zo hoog als de kerstboom zelf, dus ik kan me enigszins indenken hoe imponerend het gevaarte is voor the little ones. Toch bleek vooral wat onder het diertje stond interessant. Een rits bruine beren kijkt je vanaf daar met grote gezellige ogen aan. Voor het kleine meisje een goede reden om met het beertje onder haar arm naar buiten te lopen. Tot het alarm afging. Loeihard. Moeder over de rooie, kind huilde tranen met tuiten en ik bleef verbouwereerd achter.

Maar ook de kerstkransjes moesten het de afgelopen week ontgelden, evenals een fabulous ingepakt fopcadeau. Laatstgenoemde werd onlangs nog even door een vader teruggebracht. Uitgepakt en wel, want zoonlief wilde weten wat er in zat. Niks dus zo bleek. En dus stond de man met een enorm cadeaulint, een kartonnen doosje en een stuk inpakpapier in zijn handen voor de toonbank.

Een paar dagen eerder werd de complete inhoud van een bak kerstkransjes teruggevonden in de zakken van een ander jongetje. Huilend en stotterend kwam het ventje keurig netjes sorry zeggen waarna moeders ons -duidelijk opgelaten- een nieuw zakje kerstkransjes overhandigde. Ook weleens verfrissend. Ik zie het een gemiddelde crimineel nog niet doen. Al snikkend een nieuwe kassa komen brengen, omdat hij de oude heeft meegenomen.