Afgelopen week werden in Den Haag de Dutch Fashion Awards uitgereikt aan de door een deskundige jury genomineerde meest veelbelovende modetalenten van Nederland. Iris van Herpen ging met drie van de vier Awards naar huis, de vierde was voor Bas Kosters. Twee dingen zijn mij deze avond het meest bijgebleven. Het eerste dat opviel was dat Iris van Herpen, wiens ontwerpen vaker door musea dan door consumenten gekocht worden, de Accessory Award in ontvangst nam en nu dus min of meer verplicht is een collectie schoenen voor Sacha te ontwerpen. Dat lijkt mij nauwelijks te rijmen met haar huidige werk en zeker niet met de schoenen die ze nog maar kort geleden voor United Nude ontworpen heeft. Blijkbaar wordt er nog altijd weinig nagedacht over de consequenties van dit soort samenwerking en de invloed ervan op het imago en positionering van het “merk” Iris van Herpen. Onlangs al gingen Spijkers en Spijkers in zee met brillendiscounter Specsavers; een al even merkwaardige match.

Ander opvallende feit was het vrijwel volledig ontbreken van Nederlandse retailers in de zaal. Ik zat een paar stoelen van Roland Kahn en naast de commercieel directeur van Sacha maar daarmee zijn de belangrijkste retailers wel genoemd. Geen nieuw verschijnsel, ook bij de Amsterdam Fashion Week kom ik veel te weinig retailers tegen. Blijkbaar is er nog altijd een gapend gat tussen de creatieve modewereld enerzijds en de moderetail anderzijds. Wellicht kan iemand daar eens aan werken want beiden zouden elkaar moeten versterken in plaats van naast elkaar en zonder elkaar te kennen, hun werk te doen.