Zo nu en dan (echt maar héél af en toe, hoor!) mogen we bij Baretta best een tikkeltje ordinair zijn. Ordinair met een knipoog, maar toch. De afgelopen jaren is onze bravoure dan wel iets afgenomen, maar in de zogenaamde Gouden Tijden voelden we ons nogal onoverwinnelijk. Kon ook makkelijk, want de klanten kwamen bij wijze van spreken het geld naar binnen flikkeren. God, wat missen we die tijden.

Dat we nu een stuk meer moeite moeten doen om wat te verkopen, dat is bekend. Maar zelfs in die mooie pre-crisistijden konden we er wat van. Eén verkoop uit die tijd is net zo briljant, als (weliswaar met terugwerkende kracht) beschamend. En zoals gezegd een tikkeltje ordinair. Of eigenlijk: onevenaarbaar ordinair.

Op een mooie zomerse dag stonden mijn goede vriend en collega Maurice en ik buiten te genieten van een Corona, de zon en het passerende vrouwelijk schoon. In die tijd hadden we daar makkelijk tijd voor, want de dagomzet was om kwart over tien al binnengeharkt. Had ik al gezegd dat ik die tijden mis?

’s Ochtends hadden we net een levering Nudie Jeans Slim Kim voor dames uitgepakt. Een lichte, strakke denim die iets lager valt in de taille. Over ordinair gesproken. Nudie Jeans was ook toen al ons lievelingslabel, en dus wilden we niets liever dan een paar broeken in tasjes zien verdwijnen. Gezien de stijgende temperatuur en de naarmate de dag vorderde steeds korter wordende rokjes (vrouwen bloot, handel dood!) leek die kans echter vrij gering. Maar dan onderschat je de skills van Maurice.

Na een tweede fles Corona kwam er een ongekende heerlijkheid voorbij gewandeld. Benen tot onder haar oksels, een paar billen om in te bijten en een lach die een ijskap doet smelten. Zonder aarzeling sprak Maurice de jongedame aan. In plaats van haar onmiddellijk ten huwelijk te vragen, sprak hij wederom een paar legendarische woorden: ‘Mevrouw! Jouw prachtige billen verdienen de mooiste spijkerbroek op aarde’. Ik dacht dat ik dood ging.

Tot mijn stomme verbazing stapte de Godin ons jeansetablissement binnen en daagde Maurice uit om die broek dan maar eens te showen. Ze was dan naar eigen zeggen wel niet op zoek naar een nieuwe broek, maar als deze zo mooi was als mijn collega schetste... Tja.

Een kwartier later stonden de heerlijke billen weer buiten, mét daaromheen de Nudie Jeans. Want de broek stond zo belachelijk lekk.. eeh, leuk, dat ze ‘m maar meteen wenste aan te houden. En terecht. Verkopen is topsport, maar soms ook wel héél leuk.

Bart van Hylckama werkt 4 dagen (inkoop en verkoop) bij Baretta; een echte jeanswinkel vlakbij de Grote Markt in het centrum van Den Haag. En schrijft dagelijks een blog voor www.fashionminded.nl: een blog voor mannen in de jeans, over jeans, en de liefde voor jeans.