Afgelopen twee dagen stond voor iedereen die een beetje met z’n vak bezig is in het teken van de Modefabriek. De belangrijkste kledingbeurs voor fashionable Nederland wist zich dit jaar op knappe wijze te hervinden en was voor zowel de bezoekers als de exposanten een eclatant succes.

Waarschijnlijk brengen de economische ellende en de tegenvallende verkoopresultaten het beste bij de labels naar boven, want plotseling wisten zelfs de gevestigde namen zich weer als vanouds te verkopen. Hier en daar wat onwennig, maar de pogingen waren dapper.

En het is natuurlijk een vrij logisch gevolg van de huidige ontwikkelingen: daar waar het winkelend publiek de winkelier dwingt zich te onderscheiden en op zoek te gaan naar vernieuwing en kwaliteit, moeten de merken op hun beurt hun plaatsje in de shop heroveren. Een winterjas hoeft namelijk niet meer van PME of G-Star te zijn, en een jeans van Replay of Diesel is ook steeds minder vanzelfsprekend.

Dit verkoopseizoen, wat na Bread & Butter en de Modefabriek onmiddellijk van start gaat, zullen de bekende merken alles uit de kast moeten halen om hun nog altijd groeiende targets te kunnen halen, en het niet af te leggen tegen de jonge, opkomende labels die de winkels lekker maken met hippe items, goede samenwerkingen en vernieuwende looks.

Eerlijk is eerlijk, G-Star Raw deed precies wat het moest doen op de Modefabriek. Een soort pop-up theatershow met modellen in de coole G-Star looks maakte de inkopers en het personeel van de winkels simpelweg enthousiast over het merk. En dan wordt je de dag daarna in de shop gewoon beter verkocht. De keuze van het Nederlandse jeanslabel om weer op de Modefabriek aanwezig te zijn, lijkt dus heel verstandig. Zeker gezien de drukte op de stands van die eerder genoemde opkomende labels.

De jonge ondernemers achter die kleine, onafhankelijke en vooral hongerige labels snappen het spel, en kunnen het gezien hun kleine samenstelling ook makkelijk maken. Samenwerken, service verlenen en de mensen enthousiasmeren. Of je nou Lieke van Lexmond uitnodigt op je stand, gratis coole truckercaps uitdeelt waardoor de hele Modefabriek met jouw merk op z’n hoofd loopt of dat je zorgt voor heel veel bier en chips: je maakt de mensen blij. En als de mensen blij met je zijn, gaat de kassalade rinkelen. Letterlijk en figuurlijk.

Samenvattend kunnen we dus stellen dat de crisis daadwerkelijk creatief maakt. De merken moeten weer moeite doen om hun producten aan te prijzen. Het gaat naar mijn mening een interessant beeld opleveren in de multibrand stores. En ten koste van de fantasie in de mono’s. En da’s een goed teken.

Bart van Hylckama werkt 4 dagen (inkoop en verkoop) bij Baretta; een echte jeanswinkel vlakbij de Grote Markt in het centrum van Den Haag. En schrijft dagelijks een blog voor www.fashionminded.nl: een blog voor mannen in de jeans, over jeans, en de liefde voor jeans.