Hoewel ik eigenlijk bij de personeelsmedewerker moest zijn voor een soort beleefdheidsbezoek, hield een van de dames van de administratie me staande. Had ik even tijd? Ze wilde iets aan me vragen. Het ‘even’ werd een half uur, en ik was blij dat ik de personeelsmedewerker had gevraagd of ik wat later kon komen.  De dame van de administratie was nogal breedsprakig en wisselde elke zin af met ‘Wat vindt ú daarvan?’.

In het bedrijf werden functioneringsgesprekken gehouden, fuges zeiden ze altijd (‘Wat vindt ú daarvan?’). Dat was altijd een babbeltje van een kwartiertje, best gezellig. Maar tijdens haar laatste fuge zat opeens de personeelsmedewerker erbij (‘Wat vindt ú daarvan?’) en kreeg ze een hele waslijst van dingen die ze niet wist, niet deed, niet kon en niet kende. En dan kreeg ze een brief erbovenop waar allerlei dingen in stonden die helemaal niet gezegd waren. Wat vond ik daarvan?

Ik vond er een hoop van, maar wilde niet meteen het bedrijf afvallen, dit was háár kant van het verhaal. Maar ik gaf haar wel mee wat de gebruikelijke regels waren voor functioneringsgesprekken. Dat er van tevoren een lijstje met gespreksonderwerpen ligt. Dat het wordt gemeld als er een derde bij is. Dat een functioneringsgesprek toch gebaseerd moet zijn op een functiebeschrijving of iets dergelijks. Dat een functioneringsgesprek geen beoordeling was. Dat het verslag een goede weergave van het gesprek moet zijn. En dat ze het beste netjes en correct kon melden aan haar leidinggevende hoe ze een en ander ervaren had, en desnoods iemand naar dat gesprek mee kon nemen. Wel aangekondigd natuurlijk. En ik kon er pas wat van vinden als ik ook haar leidinggevende had gesproken.

Het kwam goed uit dat ik nog naar de personeelsmedewerker ging. Kon ik meteen eens vragen wat hij er van wist. En wat hij er van vond.

In de Mode biedt kosteloze coaching en advies over functionerings- en beoordelingsgesprekken. Interesse? Mail hiervoor  info@gerritsen-adviesgroep.com of bel de In de Mode-hulplijn: 035- 6920761.