Afgelopen week zat ik op een terrasje in Amsterdam terwijl naast mij Patricia Paay en haar dochter Christina geïnterviewd werden door Sophie Hilbrand. Verrassend om haar hier aan te treffen maar blijkbaar zijn de artistieke aspiraties ook bij Sophie inmiddels een beetje vervaagd. Misschien ook illustratief voor de strekking van dit verhaal. Enfin, camera’s erbij, paparazzi en zelfs een paar fotograferende fans van Patricia.

Het interview had blijkbaar alles te maken met de aangekondigde reallife serie van Christina op MTV. Nieuw voor mij maar blijkbaar “hot news” want Christina is natuurlijk een soort Nederlandse Paris Hilton of Peaches Geldof en daar hebben we er hier niet zo veel van. Rijke ouders. Snelle babbel. Niet gehinderd door enige vorm van bescheidenheid. Gewend aan de publiciteit maar ook een CV waar nauwelijks echt of helemaal geen noemenswaardige prestaties op staan. Op zich geen enkel probleem en leuk voor jonge meiden of puberende jongens die zich willen vergapen aan foto’s in de FHM. Zo lang we het kunnen relativeren en het daarbij blijft heeft het zelfs een zekere amusementswaarde en past het perfect in deze tijd van snelle en oppervlakkige communicatie via internet en sociale netwerken.

Verwarrend wordt het wel wanneer we allemaal in die oppervlakkige wereld gaan geloven en serieuze merken of volwassen mensen zich laten verleiden er in mee te gaan. De modewereld is er blijkbaar nogal gevoelig voor.

Zo liet de modeontwerper Francisco van Benthum onlangs op een Amsterdams evenement zijn show presenteren door Peaches Geldof en koos Dutch Fashion Award winnaar Sjaak Hullekes een eerdere editie van datzelfde evenement uit voor zijn show waar op de backdrop, en dus op alle foto’s van zijn collectie op de catwalk, de naam van het evenement en niet die van de ontwerper prijkt. Een merkwaardige keuze van deze getalenteerde jonge ontwerpers die graag bij de beste winkels van de wereld verkocht zouden willen worden. Daar kom je niet via Peaches Geldof of een publiciteitsgeil self-kicking evenement dat dit soort meisjes nodig heeft om aandacht te genereren en zich op de kaart te zetten. Maar ja, iedereen maakt weleens een vergissing en blijkbaar raken we gemakkelijk in de war als de hele wereld zoveel aandacht aan niets besteed. Ze zijn in goed gezelschap natuurlijk want zelfs onze minister-president presteerde het ooit om zich publiekelijk zorgen te maken omdat Jan Smit en Jolanthe Kabau van Kasbergen uit elkaar gingen.

Blijkbaar moet je sterk in je schoenen staan om weerstand te bieden aan de verleiding van hypes, opgeklopte publiciteit en nivellering. En natuurlijk is het wel eens frusterend als je keihard werkt om iets moois neer te zetten en het lijkt alsof alle aandacht altijd gaat naar wie het hardste schreeuwt. Maar laat je nooit verleiden om mee te doen. Niet iedereen hoeft zich te focussen op de massa. Dat doen er al veel te veel.

Er zijn meer dan voldoende consumenten die op zoek zijn naar echte kwaliteit en daar graag een eerlijke prijs voor betalen. De markt wordt overspoeld met meer van hetzelfde dat zich allemaal op de massa richt maar schreeuwt tegelijkertijd om onderscheidende concepten waar kwaliteit, originaliteit, service en beleving de toon zetten. Zoiets zet je niet in een paar maanden neer, dat vraagt om jarenlange inzet, toewijding en passie. Gelukkig zijn er nog zulke ondernemers, in iedere branche. Kijk bijvoorbeeld eens naar de winkels die de afgelopen jaren de Retail Jaarprijs voor Beste Zelfstandige Winkel gewonnen hebben. Zij vormen een inspirerende voorhoede en daar kunnen we trots op zijn.